Çocukluk çağı travmaları, hem dissosiyatif bozukluklar hem de psikotik bozuklukların gelişiminde belirleyici bir etken olabilir.
Travma sonrası stres bozukluğu, dissosiyatif kimlik bozukluğu ve şizofreni gibi psikiyatrik durumlar, bireyin travmatik deneyimleriyle yakından ilişkilidir.
Modern nörobilim araştırmaları, travmanın beyindeki bazı yapıları — özellikle de amigdala, hipokampus ve prefrontal korteksi — etkilediğini göstermektedir. Bu değişiklikler, bireyin gerçeklik algısını bozabilir ve dissosiyatif ya da psikotik belirtilerin ortaya çıkmasına neden olabilir.
Psikanalitik bakış açısı ise bu durumları bastırılmış duygular, çözülememiş içsel çatışmalar ve benlik yapılarının çözülmesiyle açıklamaktadır.